Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Mijn Lieve Richard (deel 1)

 
Mijn lieve man Richard is woensdag 23 dec 2009 overleden, geheel onverwachts....
Mijn schat was geopereerd aan tong kanker op 16 dec in de daniel de hoed, alles leek prima te gaan, de tumor was helemaal weg gehaald, en hij was zoals ze dat noemen,,,schoon.
iedereen blij natuurlijk, maar op de nacht van donderdag op vrijdag kreeg Ries een bloeding, ik werdt om 6 uur s'morgens gebelt of ik naar het ziekehuis kon komen, gelijk ben ik met mijn vriendin Silvia daar naar toe gegaan,ze hadden hem weer geopereerd, maar hij was stabiel, de artsen en hij zelf heeft keihard voor zijn leven gevochten, ook had hij een bijna dood ervaring, Toen ries bij kwam uit zijn narcose was hij erg bang, maar hij was zo blij dat hij nog leefde, samen en met veel hulp zouden we hier zeker uit komen, de 5 dagen erna gingen prima en woensdag 23 dec zouden we samen om 8 uur 'morgens het ziekehuis verlaten, maar om 7,10 gebeurde er iets vreselijks, terwijl we bezig waren om al zijn spullen bij elkaar te krijgen, kwam er ineens weer een bloeding, het spoot uit zijn keel, waar hij een gaatje had van de kanule die er gisteren uit gehaald was, met straalen spoot het er uit,gelijk was er een zuster in de buurt en een hand vol artsen, ik werd de zaal afgegooit, het laatse beeld dat ik van hem heb toen hij nog leefde was dat hij op bed werdt gezet en gelijk dood zat te bloeden, en die angst in zijn ogen vergeet ik NOOIT meer, of hij wilde zeggen, ga niet weg schat, want ik ga dood........maar ik moest van de artsen, zodat ze hun werk konden doen en mijn schat konden redden,,,,,,,,,Maar, dat is niet gelukt,40 min later kwam alles weer de zaal af, met de mededeling, Sorry, we konden hem niet redden................en daar moet ik het mee doen, mijn lieve schat is dood, 3 kinderen zonder vader, 3 honden zonder hun baasje, 2 ouders zonder hun zoon, een schoondochter zonder haar schoonvader, en een schoon zus zonder haar zwager, en ik, tja ik, zonder mijn lieve knappe geweldige man, geen idee hoe ik uit deze nachtmerry moet komen, de pijn is zo heftig,,,,,,,,,en dat allemaal door een lul van een arts die zijn slagadder heeft geraakt bij de operatie en dus 6 dagen later kapot sprong, mijn schat wilde nog zo graag 50 jaar met ons verder, hij had nog zoveel plannen, en nu....nu is hij dood, zo onwerkelijk, met dit gevoel valt bijna niet te leven,,,,,,,,,,,,,,,,,,waarom gaan de goeie mensen altijd het eerst, waarom, waarom,,,,,,,,,,,het was echt zijn tyd nog niet, want hij is hier onmisbaar.:'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(
Hij riep altijd ik wordt minstens 90, het is de helft geworden, zo hadden we het niet geplend,,,,,,,mijn lieve schat is er niet meer, hoe moeten we verder zonder hem????????

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

9 Hyvers respecteren dit

  • CAROL
  • Veronica
  • Astrid
  • Astrid Van der graaf
  • Sandra
 
  • Sandra

    Sandra, ik blijf !!!

    Wat moet dit verschrikkelijk voor jullie zijn....
    Je zult hier heel veel moeite mee hebben om dit zo in woorden te moeten brengen.Ik vind het erg moedig van je zoals je dit doet.
    Het is tenslotte nog maar zo kort geleden dat jullie dit hebben moeten mee maken.
    Ik wens jullie daarom allemaal heel veel sterkte toe en zoek de steun bij elkaar die een ieder nodig heeft.
    (l)
    3 feb 2010, 20:45
  • Marie Jeanne

    Marie Jeanne

    lieve linda, het heeft even geduurd maar eindelijk kan ik hierop reageren. Dat er heel veel mensen Richard respecteerden was duidelijk bij de crematie. Iedereen sprak met veel ongeloof. Ik vond je zo dapper. Waarschijnlijk heb je deze dag in een boze roes beleefd en wordt het gemis van je man, je maatje nu pas veel duidelijker. Zijn kaartje staat hier nog op ons buro en als er iemand aan mij vraagt, "wie is dat" zeg ik altijd "Dat is iemand die veel te jong is dood gegaan"
    16 feb 2010, 16:10
  • Astrid

    Astrid

    Hoi lieve Linda,

    Met tranen in mijn ogen heb ik jou blog gelezen. Wat moet het vreselijk moeilijk zijn geweest voor je om dit schrijven. Echt heel mooi verwoord.
    Het moet je veel pijn hebben gedaan om geen afscheid te hebben kunnen nemen van Ries en hem voor je ogen zijn strijd te zien leveren. En waarom allemaal door een grove fout van een arts!

    Weet je ik moet nog steeds denken aan die dag dat ik jullie tegenkwam in Plaswijck Park. Jullie zagen er zo gelukkig uit en de energie die Ries uitstraalde. En nu is hij er niet meer ongelijk.

    Ik wil je nogmaals heel veel sterkte toewensen met het verlies van je grote liefde en uiteraard geld dit voor de hele familie.

    Ik kom snel een keer bij je langs in de Provenier.

    (k) As
    ...Lees meer
    16 feb 2010, 19:38
  • Jacqueline Alders

    Jacqueline

    Lieve Linda,

    Vandaag ontving ik je bericht over het verlies van Richard. Wat vind ik dit afschuwelijk voor jullie. Ik kan mij voorstellen wat een impact dit laatste beeld op jouw emoties heeft.
    Mensen zullen zich kunnen indenken hoe jij je zult voelen, maar hoe dit in werkelijkheid is, zullen ze nooit weten, als dit je niet overkomen is. Zoals geen ander, weet ik helaas wel hoe dit is. Zowel bij Ralph als Michel haatte ik die artsen en nu nog steeds !!! Het blijft terug komen als een gruwelijke en lugubere nachtmerrie, waaruit je wakker wilt worden. Kon je maar de volgende dag opstaan en zeggen dat het niet waar is. Je blijft puzzelen over details, waar je geen antwoord op krijgt en al zou je die krijgen, verandert er niets.
    Het is makkelijk gezegd, maar probeer toch zo min mogelijk aan dat laatste moment te denken, want het maakt je gek in je hoofd. Ik weet het %u2026.je wordt zo kwaad en giftig, terwijl je het verdriet en de emoties niet meer lijkt aan te kunnen.
    Het is moeilijk, maar probeer toch te denken aan het mooiste moment dat jullie samen gehad hebben. Misschien geloof je het nu nog niet, maar als de pijn gaat slijten, zal je zien dat je een grote steun hebt aan de leuke herinneringen. Dat is iets, wat blijft en die niemand je af kan nemen. Uit mijn hart, wens ik jullie alle sterkte toe met het verwerken van dit verlies.

    Veel liefs,
    Jacqueline
    ...Lees meer
    16 feb 2010, 22:50
  • Iet

    Iet

    Linda,
    Ik heb je verhaal gelezen....echt afschuwelijk,
    wat je heb mee gemaakt....
    HEEL VEEL STERKTE!!:flowers:
    6 mrt 2011, 17:44
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags