Mijn lieve man Richard is woensdag 23 dec 2009 overleden, geheel onverwachts....
Mijn schat was geopereerd aan tong kanker op 16 dec in de daniel de hoed, alles leek prima te gaan, de tumor was helemaal weg gehaald, en hij was zoals ze dat noemen,,,schoon.
iedereen blij natuurlijk, maar op de nacht van donderdag op vrijdag kreeg Ries een bloeding, ik werdt om 6 uur s'morgens gebelt of ik naar het ziekehuis kon komen, gelijk ben ik met mijn vriendin Silvia daar naar toe gegaan,ze hadden hem weer geopereerd, maar hij was stabiel, de artsen en hij zelf heeft keihard voor zijn leven gevochten, ook had hij een bijna dood ervaring, Toen ries bij kwam uit zijn narcose was hij erg bang, maar hij was zo blij dat hij nog leefde, samen en met veel hulp zouden we hier zeker uit komen, de 5 dagen erna gingen prima en woensdag 23 dec zouden we samen om 8 uur 'morgens het ziekehuis verlaten, maar om 7,10 gebeurde er iets vreselijks, terwijl we bezig waren om al zijn spullen bij elkaar te krijgen, kwam er ineens weer een bloeding, het spoot uit zijn keel, waar hij een gaatje had van de kanule die er gisteren uit gehaald was, met straalen spoot het er uit,gelijk was er een zuster in de buurt en een hand vol artsen, ik werd de zaal afgegooit, het laatse beeld dat ik van hem heb toen hij nog leefde was dat hij op bed werdt gezet en gelijk dood zat te bloeden, en die angst in zijn ogen vergeet ik NOOIT meer, of hij wilde zeggen, ga niet weg schat, want ik ga dood........maar ik moest van de artsen, zodat ze hun werk konden doen en mijn schat konden redden,,,,,,,,,Maar, dat is niet gelukt,40 min later kwam alles weer de zaal af, met de mededeling, Sorry, we konden hem niet redden................en daar moet ik het mee doen, mijn lieve schat is dood, 3 kinderen zonder vader, 3 honden zonder hun baasje, 2 ouders zonder hun zoon, een schoondochter zonder haar schoonvader, en een schoon zus zonder haar zwager, en ik, tja ik, zonder mijn lieve knappe geweldige man, geen idee hoe ik uit deze nachtmerry moet komen, de pijn is zo heftig,,,,,,,,,en dat allemaal door een lul van een arts die zijn slagadder heeft geraakt bij de operatie en dus 6 dagen later kapot sprong, mijn schat wilde nog zo graag 50 jaar met ons verder, hij had nog zoveel plannen, en nu....nu is hij dood, zo onwerkelijk, met dit gevoel valt bijna niet te leven,,,,,,,,,,,,,,,,,,waarom gaan de goeie mensen altijd het eerst, waarom, waarom,,,,,,,,,,,het was echt zijn tyd nog niet, want hij is hier onmisbaar.
Hij riep altijd ik wordt minstens 90, het is de helft geworden, zo hadden we het niet geplend,,,,,,,mijn lieve schat is er niet meer, hoe moeten we verder zonder hem????????
Stuur door
Dit is niet OK